Θρησκευτικές Πρακτικές, ή Πνευματικές Πρακτικές, από την Προσευχή μέχρι τον Διαλογισμό, από το Τάι Τσί μέχρι την Φωνοποίηση, την Θεουργία, τις Επικλήσεις, το Αστρικό κλπ. κλπ. κλπ. Θεωρούνται οι πρακτικές που θα μας πάνε πιο κοντά στο Θεό. Ενεργοποιώντας την Ουσία μας. Αγγίζοντας το Είναι μας θα βιώσουμε εκείνες τις Αλήθειες μας (τις υποκειμενικές), που θα μας σπρώξουν μέχρι την Αλήθεια (την αντικειμενική, πίσω απ’ όλα τα πράγματα ή πάνω απ’ όλα τα πράγματα).
Αλλά, για να επιτύχει μια πρακτική, χρειάζεται ΕΠΙΜΟΝΗ, ΥΠΟΜΟΝΗ και ΘΕΛΗΣΗ. Όποια πρακτική και εάν έχετε διαλέξει, κάντε την. Κάντε την ΣΤΑΘΕΡΑ, μην την αφήσετε για να δοκιμάσετε κάτι άλλο, και εκείνο, και αυτό, και το παράλλο. . .
Είναι σαν το γυμναστήριο. Εάν σήμερα γυμνάσω το δεξί μου πόδι, αύριο το αριστερό, μεθαύριο κάνω τα χέρια, παραμεθαύριο κάνω κοιλιακούς, μετά κάνω ποδήλατο κ.ο.κ. δεν θα γυμναστώ ποτέ, παρά θα χάνω τον χρόνο μου. Χρειάζεται επιμονή και Πειθαρχεία. Εάν δεν θέλουμε, σαφώς τίποτα δεν γίνεται. Εάν θέλουμε τότε αυτομάτως μπορούμε και όλας!
Ας ξεκινήσουμε να γυμνάζουμε ένα πράγμα. Ας πειθαρχήσουμε το νου που θέλει να τα κατακτήσει όλα και ας κατακτήσουμε μια περιοχή, για να μπορούμε να πούμε ότι έχουμε ΒΙΩΜΑ. Μία ώρα την ημέρα, ασταμάτητα και απερίσπαστα θα κάνω την Πρακτική μου. Την ίδια Πρακτική, και εάν μπορώ και δύο ώρες. Διαλογισμός, προσευχή, γυμναστική, ότι να ναι… Η ίδια αρχή. Και κάθε μέρα το ίδιο. Κάθε μέρα Υπομονή. Εκείνη την ώρα το ίδιο. Όχι μια μέρα παίζοντας βιντεοπαιχνίδια στο pc, και την άλλη πάλι διαλογισμό. Θα παίξουμε μετά, κάθε πράγμα έχει την ώρα του.
Ξεκινήστε λοιπόν, ποτέ δεν είναι αργά.
Πρόσφατα Σχόλια